„Bal bezalkoholowy im. ks. Franciszka BLACHNICKIEGO w Lęborku” to wydarzenie organizowane corocznie od 1997 roku. Odbywa się zawsze w okresie karnawału i obecnie gromadzi około 120 uczestników z różnych środowisk. Jest świecką inicjatywą wspieraną od lat m.in. przez Sanktuarium św. Jakuba czy Parafię Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Lęborku oraz władze miasta. Tworzą go ludzie od lat związani ze wspólnotami założonymi jeszcze przez ks. Franciszka BLACHNICKIEGO jak Domowy Kościół czy Krucjata Wyzwolenia Człowieka ale i spoza nich jak Pustelnia.pl ks. Andrzeja MUSZALI z okolic Andrychowa.
Formuła balu corocznie jest podobna. Bal rozpoczyna się punktualnie o 19:00, ks. Franciszek BLACHNICKI mówił, że punktualność to cecha ludzi rzetelnych, a kończy około 2:00 w nocy. Nie brakuje stałych elementów balu, oficjalne przywitanie, Polonez, wspólna modlitwa przed posiłkiem, konkursy w różnej formule i tematyce, wspólna zabawa. Corocznie bal ma inną tematykę jak np. 20-lecie międzywojenne, lata 50, Dziki Zachód. Co roku lub raz na dwa lata bal zmienia też miejsce. Pałac w Godętowie czy w Łebuni, Dworek Czardasz, Krywań, Perła, Betlejem i wiele innych. Bal jest wydarzeniem odpłatnym o charakterze NON-PROFIT. Zysk ze sprzedaży biletów przeznaczany jest na pokrycie kosztów przygotowania i organizacji balu. Dofinansowanie Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Urzędu Miasta w Lęborku pozwala na obniżenie kosztu zakupu biletów dla członków klubu AA, młodzieży i studentów do 26 roku życia, młodych małżeństwa do 3 roku życia, członków rodzin z Kartą Dużej Rodziny oraz innych uczestników balu, a także profilaktykę uzależnień oraz promocję prozdrowotnych postaw obywatelskich wśród lokalnej społeczności lęborskiej oraz innej społeczności potrzebującej wsparcia i pomocy.
Idea balów bezalkoholowych czerpie przede wszystkim z dzieła Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, założonego w latach 50 XX wieku przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Głównym celem ruchu było podjęcie przez jego członków dobrowolnej abstynencji od alkoholu, aby sprzeciwić się szerzącej pladze alkoholizmu. Widząc ogromne zniszczenie, jakie niosło za sobą rozpijanie społeczeństwa przez komunistyczne władze, Krucjata była odpowiedzią na apel św. Jana Pawła II, aby „przeciwstawić się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności, poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu”. Dzieło KWC nie sprzeciwia się alkoholowi samemu w sobie, ale „dostrzega niekiedy kulturową konieczność alkoholu zarówno w budowaniu relacji osobistych jak i w działalności biznesowej, w wymianie poglądów, w budowaniu poczucia więzi społecznej.(…) Jest to rzeczywiście „kultura picia”, wypełniająca natychmiast wszelkie szczeliny w życiu społecznym nieogarnięte prawdziwą kulturą”. Nasze bale są wyrazem sprzeciwu wobec tej niepisanej regule picia, którą narzuca dzisiejsze społeczeństwo. Pragniemy pokazać, że dobra zabawa, nawiązywanie nowych znajomości, czy budowanie poczucia przynależności jest możliwe bez alkoholu, nawet w grupie o dużym przekroju wiekowym. Potwierdzeniem tego jest rosnąca popularność naszego balu, szczególnie wśród ludzi młodych, którzy doceniają kulturalne jak i rozrywkowe walory organizowanych przez nas zabaw.
Pierwsi organizatorzy widząc potrzebę stworzenia alternatywy dla wesel i innych imprez okolicznościowych, które w znacznej mierze opierały się na spożywaniu dużej ilości napojów alkoholowych, postanowili zorganizować bal bez alkoholu. Z początku nie nosił on nazwy karnawałowego, gdyż odbywał się w maju, następnie z okazji andrzejek, by w końcu przerodzić się w imprezę organizowaną na początku rok. Pierwsze przedsięwzięcia były bardzo skromnymi imprezami koszykowymi, które zaczynały się późnym popołudniem i trwały do około północy. Nazajutrz, po zakończonej zabawie, najwytrwalsi uczestnicy zgłaszali się do wspólnego zmywania naczyń i sprzątania sali. Początkowo bale nie były także reklamowane, uczestniczyli w nich głównie, informowani pocztą pantoflową, znajomi ze wspólnot przy parafii Najświętszej Marii Panny w Lęborku. Z początku imprezy miały charakter charytatywny, organizatorzy podczas licytacji, czy czekoladowych i różanych walców zbierali pieniądze na budowę kościoła Najświętszego Serca Jezusa w Lęborku, domu dziecka, rekolekcje Domowego Kościoła, czy na cele Stowarzyszenia Rodzin Wielodzietnych w Lęborku. Zabawy odbywały się w różnych miejscach, początkowo w przyszkolnych salach, a później w lokalach okolicznościowych. Na przestrzeni czasu bale zmieniały się: kameralne imprezy z bigosem w roli głównej; przebierane z parkietem pełnych faraonów, muszkieterów i księżniczek; charytatywne, gdzie licytowano między innymi rzeźby Jana Redźko; czy eleganckie zabawy w pałacu w Godętowie. Dwie rzeczy pozostały jednak niezmienne: świetna zabawa bez grama alkoholu i uroczysty polonez na rozpoczęcie imprezy.
Formalnym organizatorem balu jest Stowarzyszenie KREATIVSPORT Aleksandra i Paweł Mazur, Domowy Kościół Maria i Bogdan Szutowicz, Krystyna i Andrzej Konkol, Małgorzata i Mateusz Ciroccy.
Informacje: